سر مبارک امام شهید بر فراز نی ، رمزی است بین خدا و عشاق یعنی که این است بهای دیدار
سالهاست این بوی خاک ، این عطر خون ، این نوای دل را احساس میکنم!
بوی عاشورا می آید ، عاشورای حسین .... تاسوعای ابوالفضل .... شام غریبان ....
میدانم ، هر وقت صدای گریه های علی اصغر را شنیدم اشک ریختم ، میدانم وقتی میشنوم رقیه کوچولو از شدت تشنگی پشت خیمه ها روی زمین دراز کشیده جگرم میسوزد !
برای تنهایی ابا عبدالله سوختم ، با ناله های ام البنین همنوا شدم ، فداکاری قمر بنی هاشم را دیدم ، زجر زینب را چشیدم و غرور و غیرتم در اسارت سوخت!
به خدا قسم دیدم و میدانم ! اما.... اما هنوز نمیدانم حسین شهید شد ، عباس پر کشید ، عاشورا برپا شد به کدامین دلیل؟
عاشورا همین است؟ حسین رفت ! همین! نه نه خدا گواه است که نه ... عاشورا حال است ، عاشورا درون دل من و توست ! عاشورا اینجاست اینجا ! عاشورا همین جا در یک قدمی تو در خانه ی همسایه فقیر توست ، عاشورا آنجا در دست پسر بچه ی گدای جلوی امامزاده است ، عاشورا کمی آنطرف تر در کنار جوانکی است که در دامان افیون دست و پا میزند یا اصلا چرا راه دور برویم همینجا در قلب ناپاکی چون من است ! همین جا که زمانی به سپیدی چادر نماز تکلیفم بود و حال سیاهپوش عزای خود ...
ای دل تو چه میکنی ؟ میمانی یا میروی ؟ داد از آن اختیار که تو را از حسین (ع) جدا کند!
این هم دلنوشته ای از ما(جوجه را فراموش نکنید) التماس دعا
و احیانا وضعیت بیناییشون 
، به عنوان مطالب جدید از وبلاگ دیگرون و همون طور که از اسمش پیداست؛ مطالبیه از وبلاگ های دیگه که جالبه و دوست دارم شما هم بخونید
.
