آیا میتوان مقاله­ای نوشت که در آن از هیچ منبعی استفاده نشده باشد؟!

این سوالی است که ذهنم همیشه درگیر آن بود تا اینکه بالأخره پاسخ آن را در کتاب "آیین نگارش علمی" نوشته دکتر عباس حری پیدا کردم، اما نه به طور دقیق!

مقالات به چهار دسته تقسیم می­شوند:

1-   مقالات تحقیقی: مقالاتی که برخاسته از پژوهشی نوین باشند که محقق خود انجام داده و متکی بر یافته­های دیگران نیست.

2-   مقالات تحلیلی: مقالاتی که مولف با استفاده از منابع تحقیقی پیشین نظریه­ی خاصی را در حوزه کار خود مطرح می­کند.

3-   مقالات مروری: این نوع مقالات به تحلیل کلان و ارزیابی انتقادی نوشته­هایی می پردازند که قبلاً منتشر شده اند.

4-   مقالات گردآوری:  این نوع مقالات صرفاً به گردآوری و انعکاس نظریه­های مختلف مندرج در نوشته­های مرتبط با موضوعی خاص می­پردازد و در واقع کار نوینی را عرضه نمی­کنند.

با این اوصاف و تعاریف موجود، من فکر میکنم که کمترین مقالات نوشته شده تا کنون از نوع تحقیقی باشند!!! که بیشتر در حوزه علوم تجربی نگاشته شده­اند. دانشمندان علوم تجربی تحقیقاتی را آغاز می­کنند که قبل از آن نه چیزی درباره آنها نوشته شده و نه حتی کسی پیرامون موضوع مورد تحقیق فکر کرده باشد، چه بسا به دنبال موضوعاتی برای تحقیقاتشان هستند که دقیقاً چنین خصوصیتی داشته باشند.به عقیده­ی من یک محقق واقعی کسی است که در تحقیقش سوالی نو مطرح کند تا مبحثی نو گشوده ­شود و مجالی برای تولید علم فراهم شود. محقق، باید مولد اطلاعات باشد و نه صرفاً استفاده کننده از اطلاعات پیشینیان.

در این مطلب که "استفاده از منابع معتبر در تحقیق، بر ارزش و اعتبار آن می­افزاید" شکی نیست؛ اما این مسأله نباید بهانه­ای باشد برای کپی برداری از نوشته­ها و گفته­های دیگران.

استناد مرتب و مکرر به آثار گذشتگان ثمری جز ایجاد یک چرخه­ی استنادی و تکرار نخواهد داشت.

 

نکاتی ایمنی به یاد آقای ایمنی

ایا خطرات استفاده از کولر خودرو را می دانید؟


لطفا"
بلافاصله بعد از وارد شدن به داخل خودرو سیستم تهویه هوا را روشن نکنید.
پس از وارد شدن به داخل خودرو، پنجره های خودرو را پایین کشیده و صبر کنید تا هوای داخل خودرو عوض شود، بعد ازچند دقیقه می توانید سیستم تهویه مطبوع خودرو را روشن نمایید.
ایا می دانید دلیل انجام این کار چیست؟
بر اساس تحقیقات صورت گرفته ، داشبورد ، صندلی وسیستم تهویه هوای خودرو از خود گازبنزن ساطع می کنند که یک گازبسیار سمی و سرطانزاست( حتما" بارها بویی شبیه
پلاستیک گرم شده را در خودرویتان احساس کرده اید ،این همان بوی گاز سرطانزای بنزن است.) علاوه بر سرطانزایی ، گاز بنزن به استخوان ها اسیب رسانده ( مسمومیت استخوان ها) ونیز باعث ابتلا به انومیا (نوعی از سرطان خون مربوط به گلوبولهای قرمز خون) و کاهش سطح گلوبولهای سفید بدن می گردد.همچنین تماس طولانی مدت با این گاز سمی باعث ابتلا به لوکمیا (نوع دیگری از سرطان خون مربوط به گلوبولهای سفید خون) ودر مواردی همزمان با افزایش ریسک ابتلا به سرطان باعث سقط جنین در خانمها نیز می گردد.

جالب است بدانید:
میزان سطح قابل قبول بنزن در هوای ازاد حدود 50 میلی گرم در هر فوت مربع می باشد،در حالیکه میزان بنزن موجود در داخل یک خودروی پارک شده با پنجره های بسته بین 200تا 400 میلی گرم می باشد.حال اگر این خودرو در فضای باز و زیر نور خورشید در دمای بالای 60 درجه فارنهایت پارک شده باشد سطح بنزن موجود در فضای داخل ان بین 2000 تا 4000 میلی گرم بالا می رود که 40 برابر بیشتر از سطح قابل قبول ان می باشد.
افرادیکه سوار خودرویی با پنجره های بسته می شوند بطور اجتناب ناپذیری در معرض تنفس پی در پی و بیش از اندازه این گاز مهلک و سمی قرار می گیرند.

علاوه بر موارد ذکر شده بالا بنزن گازیست که :
کلیه ها و کبد را تحت تاثیر قرار داده و از همه خطرناکتر اینکه بدن انسان به سختی می تواند این ماده سمی و خطرناک را دفع نماید.

((پس دوستان عزیز قبل از سوار شدن داخل خودرو، پنجره ها و درب خودرویتان را باز نمایید و بگذارید هوای سمی و زهرالود انباشته شده داخل اطاق خودرو خارج گردد، به عبارت دیگر این ماده سمی را از فضای خودروی خود بیرون برانید.))