خوان نوروزی

اورمزدو فروردین ماه 1 فروردین

نوروز از نخستین روز بهار همراه با سرسبزی طبیعت و شادی آغاز میگردد. خانواده های زرتشتی سه سینی از سبزه به نماد اندیشه نیک،گفتار نیک،کردارنیک بر خوان (سفره هفت سین) می نهدند تا موجب فراوانی در سال نو شود. رنگ سبزآن رنگ ملی ایرانیان و نماد امرداد امشاسپند(راه رسیدن به خداوند) می باشد.سمنو(مایه خمیر)که نماد خوبی برای زایش و باروری گیاهان توسط فروهراست. سنجد بو و شکوفه آن سرچشمه دلدادگی است. سماق چاشنی زندگی،سیر و سرکه برای گندزدایی و پاکیزگی می باشد. آب نماد خرداد امشاسپند سیب سرخ (میوه جات) نماد سپندارمزد امشاسپند (اسفند امروزی به معنای مهرو فروتنی).سکه نمادی از شهریور امشاسپند می باشد.کتاب اوستا نماد اهورامزدا، آفرینگان(شمعدان) نماد اردیبهشت امشاسپند شیرو تخم مرغ نماد وهمن امشاسپند آیینه، نان، پنیر،سبزی،نقل،شیرینی،آجیل و جز آن بر خوان می نهدند که همگی نمادی از داده های اهورایی می باشد. بدانیم بر خوان نوروزی نباید پافشاری درگذاشتن حروف سین و حروف دیگر داشته باشیم بلکه باید بهترین داده های اهورایی بر خوان آماده باشد.

زرتشتیان در نخستین بامداد نوروز در کنار چهارچوب پایین در ورودی خانه مقداری برگ آویشن می ریزند که نشان برقراری جشن در آن خانه است. زرتشتیان در نخستین روز سال نو به نیایشگاه محل زندگی خود می روند و سال نو را با همازوری(همبستگی) با یکدیگر و نیایش به درگاه اهورامزدا آغاز نمایند و سپس مانند هر ایرانی دیگر به دیدار بزرگان فامیل و آشنایان می روند. 

 

       جشن سال نورا  تبریک می گویم

 

جشن اسفندگان

 

 روز سپندار مزد پنجمین روز از اسفند ماه ۲۹ بهمن خورشیدی

سپندارمزد نگهبان زمین است و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی انسان نقش باروری و باردهی دارد

 جشن اسفندگان برای گرامی داشت زنان نیکوکار برگزار می گردد.زرتشتیان این روز را به نام زن و روز

مادر جشن می گیرند واژه سپندار مزد در اوستا سپنته آرمئی تی آمده است و به معنای فروتنی و

بردباری می باشد.

این روز را به همۀ مادران ایرانی تبریک میگم

جشن تیرگان

روز تیر از ماه تیرسیزدهمین روز از تیر ماه باستانی

۱۰تیر خورشیدی

سیزدهمین روز در هر ماه زرتشتیان تیریاتشتر نام دارد. و روایت است که به باریدن کمک می کنند. در ماه تیر هنگامی که روز تیر فرا می رسد آن روز را جشن تیرگان می نامند. تیرگان یکی از بزرگترین جشنهای ایران باستان است. روایت است در زمان منوچهر شاه پیشدادی چون افراسیاب تورانی بر منوچهر پیروز شد و او را در طبرستان محاصره نمود طرفین حاضر به سازش شده و قرار بر این شد از قله دماوند آرش جوان دلیر ایرانی تیری به چله کمان نهد و تیری را پرتاب نماید. این تیر در کنار رودخانه جیحون بر درختی نشست و مرز ایران و توران مشخص شد. داستان دیگری که درباره جشن تیرگان آمده: آن است که در زمان ساسانیان و پادشاهی فیروز هفت سال در ایران خشکسالی روی داد و در چنین روزی مردم روی به بیابان آوردند و با نیایش خود از پروردگار آرزوی باریدن باران کردند و پس از آن بارش باران شروع شد و به شادی آن در چنین روزی ایرانیان در یکدیگر آب می پاشند. آیین برگزاری این جشن بدین گونه می باشد که چند روز پیش از جشن تیرگان تمام خانه را از درون و برون پاکیزه می نمایند و صبح روز جشن همه آب تنی نموده لباس نو می پوشند. آنچه ویژگی این جشن می باشد تار نازکی از ابریشم هفت رنگ و سیم نازک و ظریفی بهم می تابند که به نام تیر و باد مشهور است که شاید نشانه رنگ های رنگین کمان در آسمان معروف به تیر و کمان آرش باشد. و این تار را در بامداد روز تیر به مچ دست خود می بندند و ده روز بعد در روز باد به باد می دهند.  

       افکایی ها جشن تیر گان رو به همه دوستان تبریک می گن.